قرارداد پشتیبانی شبکه و سرور

قرارداد پشتیبانی شبکه توافقی روشن میان کارفرما و شرکت پشتیبانی است که دامنه خدمات، زمان پاسخ، روش ثبت درخواست، مسئولیت طرفین، هزینه، ساعات پوشش و نحوه گزارش دهی را مشخص می کند. هدف قرارداد، کاهش ابهام و ایجاد پشتیبانی قابل اندازه گیری است.

پشتیبانی کاربران، نگهداری شبکه، مدیریت سرور، کنترل تجهیزات، بررسی بکاپ، مانیتورینگ، امنیت، مستندسازی و بازدید دوره ای می توانند در قرارداد باشند. خدمات دقیق باید بر اساس نیاز شرکت در پیوست فنی نوشته شوند.

SLA سطح اهمیت درخواست، زمان پاسخ، هدف شروع اقدام، ساعات پوشش و مسیر ارجاع را تعیین می کند. این بخش کمک می کند کیفیت خدمات بر اساس داده قابل بررسی باشد و درخواست بحرانی با یک مشکل عادی یکسان دیده نشود.

تعداد کاربران، سرورها، شعب، تجهیزات، ساعات پوشش، وضعیت بکاپ، سطح امنیت، تعداد مراجعه و زمان پاسخ بر هزینه اثر دارند. ارزیابی اولیه برای اعلام قیمت دقیق و جلوگیری از هزینه های مبهم ضروری است.

معمولا هزینه خرید قطعه، تجهیزات، لایسنس و پروژه های توسعه جدا از مبلغ خدمات است؛ مگر اینکه در پیشنهاد مالی صریحا ذکر شود. روش تایید خرید و هزینه خدمات اضافه باید در قرارداد نوشته شود.

بله، اگر دسترسی با تایید کارفرما، ابزار امن، حساب کاربری مشخص، ثبت فعالیت و امکان لغو سریع انجام شود. روش دسترسی از راه دور و افراد مجاز باید در پیوست امنیتی قرارداد ثبت شوند.

قرارداد باید مشخص کند چه اطلاعاتی، با چه دوره ای، روی چه مقصدی و توسط چه ابزاری بکاپ می شوند. کنترل موفقیت و آزمون بازیابی نیز باید جداگانه تعریف شود؛ زیرا وجود فایل بکاپ به تنهایی تضمین بازیابی نیست.

اگر فعالیت روزانه شرکت به اینترنت، فایل ها، نرم افزار مالی یا ارتباط کاربران وابسته است، قرارداد دوره ای یا ترکیبی می تواند هزینه قابل پیش بینی و زمان پاسخ بهتری ایجاد کند. سطح قرارداد باید با ریسک واقعی مجموعه هماهنگ باشد.

مستندات شبکه، فهرست دارایی، اطلاعات سرویس ها، نسخه تنظیمات، وضعیت بکاپ، درخواست های باز و دسترسی های سازمانی باید طبق صورت جلسه تحویل شوند. حساب های موقت کارشناسان نیز باید غیرفعال شوند.

مشاوره، پشتیبانی از راه دور، مانیتورینگ و هماهنگی خدمات برای سراسر ایران قابل ارائه است. حضور فیزیکی بر اساس شهر، نوع قرارداد، سطح درخواست و امکان اعزام کارشناس برنامه ریزی می شود.