پشتیبانی شبکه و سرور | امنیت، مانیتورینگ و نگهداری سازمانی

قرارداد پشتیبانی و نگهداری سرور توافقی میان شرکت و ارائه دهنده خدمات فناوری اطلاعات است که در آن دامنه خدمات، تجهیزات تحت پوشش، ساعات پاسخگویی، نحوه حضور کارشناس، پشتیبانی از راه دور، مسئولیت طرفین و هزینه ها مشخص می شود.

در قرارداد دائمی، کارشناس یا تیم پشتیبانی به صورت مستمر و طبق برنامه در دسترس است. در قرارداد دوره ای، بازدیدهای فنی در روزها یا بازه های مشخص انجام می شود و سایر درخواست ها معمولا از راه دور یا از طریق Helpdesk پیگیری می شوند.

برای بسیاری از شرکت های کوچک، قرارداد دوره ای یا ترکیبی انتخاب مناسبی است. در این مدل، نگهداری پیشگیرانه، بررسی بکاپ و پشتیبانی کاربران انجام می شود و خدمات تخصصی مانند تعمیر قطعه یا اجرای پروژه به صورت جداگانه تعریف می شود.

این موضوع به دامنه قرارداد بستگی دارد و باید به صورت شفاف نوشته شود. قرارداد حرفه ای می تواند شامل تنظیم برنامه بکاپ، کنترل اجرای موفق، نگهداری نسخه جداگانه و تست دوره ای بازیابی اطلاعات باشد.

بله، در صورت درج در قرارداد، وضعیت منابع سرور، فضای ذخیره سازی، RAID، سرویس های مهم، خطاهای سیستم و هشدارهای سخت افزاری به صورت دوره ای یا مستمر بررسی می شود تا مشکلات پیش از توقف کامل سرویس شناسایی شوند.

بررسی اولیه و عیب یابی می تواند بخشی از قرارداد باشد، اما هزینه قطعات، تعمیر تخصصی برد، تعویض قطعات و خدمات خارج از دامنه قرارداد باید جداگانه مشخص شود. برای جزئیات بیشتر می توانید صفحه تعمیر سخت افزار سرور را ببینید.

در قرارداد مبتنی بر SLA، زمان پاسخ، زمان شروع اقدام، اولویت رخداد، ساعات پوشش و مسیر ارجاع مشخص می شود. به این ترتیب، توقف کامل سرور اصلی با مشکل یک کاربر در یک سطح قرار نمی گیرد و کیفیت خدمات قابل اندازه گیری خواهد بود.

هزینه بر اساس تعداد سرورها، نوع سخت افزار، تعداد کاربران، سرویس های فعال، تعداد بازدیدها، ساعات پوشش، سطح SLA، نیاز به مانیتورینگ، بکاپ، پشتیبانی حضوری و تخصص مورد نیاز تعیین می شود. برای قیمت دقیق، ارزیابی وضعیت زیرساخت ضروری است.

بله، نوع پشتیبانی بر اساس قرارداد و نوع رخداد تعیین می شود. بسیاری از تنظیمات و بررسی ها از راه دور انجام می شوند، اما برای تعویض قطعه، سرویس فیزیکی، بررسی کابل ها یا مشکلاتی که دسترسی حضوری لازم دارند، اعزام کارشناس انجام می شود.

ابتدا باید فهرست سرورها و تجهیزات، سرویس های حیاتی، وضعیت بکاپ، ساختار ذخیره سازی، دسترسی ها، مشکلات پرتکرار، شرایط اتاق سرور و زمان قابل قبول قطعی بررسی شود. نتیجه این ارزیابی، مبنای تعیین دامنه خدمات و انتخاب قرارداد مناسب خواهد بود.